Menu
Hoofdsponsors
Af en toe moet je durven toegeven dat je simpelweg te kort komt, gisteren was zo'n moment met onze meisjes scholieren. Tegen een voltallige 1ste provinciale-ploeg, aangevuld met 2 divisiespeelsters waaronder ééntje uit het nationale jeugdteam, wisten we op voorhand wel dat onze kans op slagen vrij klein tot nihil was. Met het uitvallen van Siska en het afzeggen van Lynn, was het dus puzzelen geblazen om een volwaardig team op het terrein te krijgen.
Speelsters: Anaïs, Jade, Kaat, Lore, Kato, Andrea, Anne-Sophie en Siska (AC)
We startten nochtans niet slecht en klampten aan met goed receptioneel en dito verdedigend werk. VDK was niet van plan om mee te spelen met ons en trok aan de opslaglijn alle registers open. We kregen de receptie niet meer onder controle en konden de rally niet meer aangaan. Ook aan service, vertaalden we voldoende risico in overdreven foutenlast. De eerste was een "easy one" voor de thuisploeg met duidelijke 25-15 cijfers.
In set twee ging het licht helemaal uit bij ons. Ons voetenwerk in receptie was een ramp en de motivatie zakte bij sommige in de schoenen. Het was als coach trekken en sleuren om de ploeg terug op de rails te krijgen maar tevergeefs... Bij 18-6, maakten we pas ons eerste effectieve punt. Even dan toch een opflakkering want gedurende een vijftal punten speelden we dan toch terug mee. In de rally konden we ons mannetje wel staan en prikten we alsnog en onverhoopt 14 punten op het bord.
De laatste set was het sop de kool niet waard. VDK walste onder leiding van Birthe Wittock, over ons heen en sommigen onder ons hadden het klaarblijkelijk al lang opgegeven. Een logische 25-12 eindstand tot gevolg.
Er blijft een wrange nasmaak over bij deze wedstrijd. Ik zal nooit beweren dat we hier winst kunnen gaan halen, maar ik heb me tijdens de wedstrijd wel vragen gesteld over intrinsieke motivatie en de manier waarop bij sommigen. Met weinig reservespeelsters (VDK had er zes) is wisselen dan ook vaak geen optie maar dat impliceert dan ook dat de neuzen op het terrein steeds in dezelfde richting moeten wijzen. Ik miste een zekere gebetenheid om VDK alsnog wat meer onder druk te zetten. Gent heeft de grote luxe dat het veel scholieren heeft waaruit men een selectie kan maken maar dan charmeert het dat speelsters van hogerhand (twee eerste divisiespeelsters) zich niet te goed voelen om deze scholierenwedstrijd te spelen, en op welke manier! Je speelt niet voor een team, je speelt voor een club! Volgend weekend krijgen we in competitie de leider op bezoek, hopelijk was vandaag een leerrijke ervaring en kunnen we deze week op training onze hiaten in ons spel voor een stuk wegwerken.
Fred
Fred